Hoe ik begon als kattengedragstherapeut

Een persoonlijk verhaal

Als ik terugkijk op hoe alles begon, voelt het bijna alsof het nooit anders had kunnen lopen. Katten zijn altijd een deel van mijn leven geweest.

Musti, Igor en Aragon, die er niet meer zijn, hebben me gevormd in wie ik vandaag ben.

Zij leerden me kijken, voelen en begrijpen op een manier die ik toen nog niet kon benoemen.

Maar ergens diep vanbinnen wist ik al heel lang: hier moet ik iets mee doen.

Het moment waarop alles klikte

De stap naar de opleiding tot holistisch kattengedragstherapeut bij Toscanzahoeve voelde niet als een keuze, maar als thuiskomen. Plots vielen puzzelstukjes samen: mijn intuïtie, mijn liefde voor katten, mijn behoefte om te begrijpen wat er achter kattengedrag schuilgaat.

Tijdens de opleiding ontdekte ik dat kattengedrag veel meer is dan “problemen oplossen”.

Het gaat over emoties, veiligheid, energie, vertrouwen. Over de relatie tussen kat en mens.

Over luisteren naar wat niet gezegd wordt.

En zo begon Catnifique

Niet met een groot plan. Niet met een strategische keuze. Maar met een gevoel dat steeds luider werd: Ik wil katten helpen. Ik wil mensen helpen. En ik wil dat doen op een manier die zacht, rustig en afgestemd is.

Vandaag begeleid ik katten en hun mensen vanuit diezelfde overtuiging.

Met aandacht, met warmte, met respect voor elke unieke persoonlijkheid van mens én kat.

En elke keer wanneer ik een consult afsluit, denk ik hetzelfde:

Dit is precies waar ik hoor te zijn.